وَعَنْهَا قَالَتْ: وَاللَّهِ لَقَدْ رَأَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُومُ عَلَى بَابِ حُجْرَتِي وَالْحَبَشَةُ يَلْعَبُونَ بِالْحِرَابِ فِي الْمَسْجِدَ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَسْتُرُنِي بردائه لِأَنْظُرَ إِلَى لَعِبِهِمْ بَيْنَ أُذُنِهِ وَعَاتِقِهِ ثُمَّ يَقُومُ مِنْ أَجْلِي حَتَّى أَكُونَ أَنَا الَّتِي أَنْصَرِفُ فَاقْدُرُوا قَدْرَ الْجَارِيَةِ الْحَدِيثَةِ السِّنِّ الْحَرِيصَةِ على اللَّهْو
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Allohga qasamki, men Rasululloh ﷺ ni hujramning eshigi oldida turganlarini koʻrdim — habashalar Rasululloh ﷺ ning masjidida nayzalari bilan oʻynashardi — u zot ridolari bilan meni toʻsib turdilar, men ularning oʻyiniga qarashim uchun. Soʻng oʻzim qaytib ketgunimcha men uchun (turishda) davom etdilar. Endi oʻyin-kulgiga oʻch yosh joriyaning holatini oʻylab koʻringlar.