وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: سَمِعْتُ أَبَا الْقَاسِمِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «مَنْ قَذَفَ مَمْلُوكَهُ وَهُوَ بَرِيءٌ مِمَّا قَالَ جُلِدَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِلَّا أَنْ يَكُونَ كَمَا قَالَ»
(Abu Hurayra (roziyallohu anhu) rivoyat qildiki, u aytdi:) Men Abulqosim ﷺning: «Kim oʻz qulini (mamlukini) — u (qul) oʻzi aytgan (ayb)dan pok boʻla turib — qazf qilsa (ayblasa), Qiyomat kuni (shu uchun) darralanadi — magar (qul haqiqatan) u aytganday boʻlsa (bundan mustasno)», deganlarini eshitdim.