عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ تَرَدَّى مِنْ جَبَلٍ فَقَتَلَ نَفْسَهُ فَهُوَ فِي نَارِ جَهَنَّمَ يَتَرَدَّى فِيهَا خَالِدًا مُخَلَّدًا فِيهَا أَبَدًا وَمَنْ تَحَسَّى سُمًّا فَقَتَلَ نَفْسَهُ فَسُمُّهُ فِي يَدِهِ يَتَحَسَّاهُ فِي نَارِ جَهَنَّمَ خَالِدًا مُخَلَّدًا فِيهَا أَبَدًا وَمَنْ قَتَلَ نَفْسَهُ بِحَدِيدَةٍ فَحَدِيدَتُهُ فِي يَدِهِ يَتَوَجَّأُ بِهَا فِي بَطْنِهِ فِي نَارِ جهنَّمَ خَالِدا مخلَّداً فِيهَا أبدا»
(Abu Hurayra (roziyallohu anhu) Paygʻambar ﷺdan rivoyat qildi)ki, u zot: «Kim oʻ zini bir togʻ dan (tashlab) yiqitib, oʻ zini oʻ ldirsa, u — jahannam oʻ tida (mangu) — unda abadiy, doimiy qoluvchi holda — oʻ zini (tashlab) yiqitaveradi; kim bir zahar yutib, oʻ zini oʻ ldirsa, uning zahari oʻ z qoʻ lida (boʻ lib), u — jahannam oʻ tida (mangu) — unda abadiy, doimiy qoluvchi holda — uni yutaveradi; kim oʻ zini bir temir (qurol) bilan oʻ ldirsa, uning temiri oʻ z qoʻ lida (boʻ lib), u — jahannam oʻ tida (mangu) — unda abadiy, doimiy qoluvchi holda — uni qorniga (sanchaveradi)» dedilar.