وَعَنْ جُنْدُبِ بْنِ عَبْدُ اللَّهِ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " كَانَ فِيمَنْ كَانَ قَبْلَكُمْ رَجُلٌ بِهِ جُرْحٌ فجزِعَ فأخذَ سكيّناً فحزَّ بِهَا يَدَهُ فَمَا رَقَأَ الدَّمُ حَتَّى مَاتَ قَالَ اللَّهُ تَعَالَى: بَادَرَنِي عَبْدِي بِنَفْسِهِ فَحَرَّمْتُ عَلَيْهِ الْجنَّة "
Jundub (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Allohning Rasuli ﷺ: «Sizlardan oldingi ummatlar orasida bir kishi bor edi — u jarohat oldi va (uning ogʻrigʻiga) sabri chidamay, bir pichoq olib, oʻz qoʻlini kesdi; qon — to u oʻlguncha — toʻxtamadi. Alloh: ‹Mening bandam oʻz oʻlimini keltirishga shoshildi; bas, Men unga — jannat(ga kirish)ni — harom qildim›, — dedi», — dedi.