وَعَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " صِنْفَانِ مِنْ أَهْلِ النَّارِ لَمْ أَرَهُمَا: قَوْمٌ مَعَهُمْ سِيَاطٌ كَأَذْنَابِ الْبَقَرِ يَضْرِبُونَ بِهَا النَّاسَ وَنِسَاءٌ كَاسِيَاتٌ عَارِيَاتٌ مُمِيلَاتٌ مَائِلَاتٌ رؤوسهم كَأَسْنِمَةِ الْبُخْتِ الْمَائِلَةِ لَا يَدْخُلْنَ الْجَنَّةَ وَلَا يَجِدْنَ رِيحَهَا وَإِنَّ رِيحَهَا لَتُوجَدُ مِنْ مَسِيرَةِ كَذَا وَكَذَا ". رَوَاهُ مُسلم
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Doʻzax ahlidan ikki toifa borki, men ularni (hali) koʻrmaganman: bir qavm — qoʻllarida hoʻkiz dumiga oʻxshash qamchilar boʻlib, ular bilan odamlarni uradilar; va kiyingan, ammo yalangʻoch, (oʻzgalarni gunohga) ogʻdiruvchi, oʻzlari ham (haqdan) ogʻgan ayollar — boshlari egilgan tuya oʻrkachiga oʻxshaydi. Ular jannatga kirmaydilar va uning hidini ham topmaydilar; holbuki uning hidi shuncha-shuncha (uzoq) masofadan ham sezilib turadi», — dedilar.