وَعَنْ جُنْدُبٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «حَدُّ السَّاحِرِ ضَرْبُهُ بِالسَّيْفِ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ
Jundab (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Sehrgarning hadi — qilich bilan bir zarbadir», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadisni biz faqat shu yoʻl bilangina marfuʼ holda bilamiz. Ismoil ibn Muslim al-Makkiy hadisda zaif sanaladi. Ismoil ibn Muslim al-Abdiy al-Basriy haqida esa Vakiyʼ: «U siqadir», degan. Bu (rivoyat) Hasandan ham rivoyat qilinadi, sahihi esa Jundabdan mavquf (sahobiy soʻzi sifatida) keladi. Bu hadisga koʻra Paygʻambar ﷺ sahobalaridan va boshqalardan baʼzi ilm ahlining ameli boʻlgan, bu Molik ibn Anasning soʻzidir. Shofeʼiy esa: «Sehrgar faqat sehrida kufrga yetadigan ish qilsagina oʻldiriladi; agar kufrdan past bir ish qilsa, unga oʻldirish (joriy etilishini) koʻrmaymiz», degan.