وَعَنْ سَعِيدِ بْنِ سَعْدِ بْنِ عُبَادَةَ أَنَّ سَعْدَ بْنَ عُبَادَةَ أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِرَجُلٍ كَانَ فِي الْحَيِّ مُخْدَجٍ سقيم فَوجدَ على أمة من إمَائِهِمْ بخبث بِهَا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «خُذُوا لَهُ عِثْكَالًا فِيهِ مِائَةُ شِمْرَاخٍ فَاضْرِبُوهُ ضَرْبَة» . رَوَاهُ فِي شَرْحِ السُّنَّةِ وَفِي رِوَايَةِ ابْنِ مَاجَه نَحوه
Saʼid ibn Saʼd ibn Uboda (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Saʼd ibn Uboda (roziyallohu anhu) Nabiy ﷺ huzuriga qabiladagi jussasi nuqsonli, kasalmand bir kishini olib keldi. U ularning bir choʻrisi bilan zino qilib topilgan edi. Shunda Nabiy ﷺ: «Unga yuzta shoxchasi bor xurmo shingilini olinglar va u bilan bir marta uringlar», dedilar. Sharh us-sunnada rivoyat qilingan, Ibn Mojaning rivoyatida ham shunga oʻxshash keladi.