وَعَنْ دَيْلَمٍ الْحِمْيَرِيِّ قَالَ: قُلْتُ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا بِأَرْضٍ بَارِدَةٍ وَنُعَالِجُ فِيهَا عَمَلًا شَدِيدًا وَإِنَّا نَتَّخِذُ شَرَابًا مِنْ هَذَا الْقَمْحِ نَتَقَوَّى بِهِ عَلَى أَعْمَالِنَا وَعَلَى بَرْدِ بِلَادِنَا قَالَ: «هَلْ يُسْكِرُ؟» قُلْتُ: نَعَمْ قَالَ: «فَاجْتَنِبُوهُ» قُلْتُ: إِنَّ النَّاسَ غَيْرُ تَارِكِيهِ قَالَ: «إِنْ لَمْ يَتْرُكُوهُ فقاتلوهم» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
Daylam al-Himyariy (roziyallohu anhu) aytadi: Men Rasululloh ﷺdan soʻrab: «Yo Rasululloh! Biz sovuq oʻlkada turamiz va u yerda ogʻir ishlarni qilamiz. Biz mana shu bugʻdoydan bir ichimlik tayyorlab, ishlarimizda va oʻlkamizning sovugʻiga qarshi undan kuch-quvvat olamiz», dedim. U zot: «U mast qiladimi?» dedilar. Men: «Ha», dedim. U zot: «Undan saqlaninglar», dedilar. Men: «Ammo odamlar uni tark etmaydilar-ku», dedim. U zot: «Agar uni tark etmasalar, ularga qarshi jang qilinglar», dedilar.