عَن الحارِثِ الْأَشْعَرِيِّ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " آمُرُكُمْ بِخَمْسٍ: بِالْجَمَاعَةِ وَالسَّمْعِ وَالطَّاعَةِ وَالْهِجْرَةِ وَالْجِهَادِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَإِنَّهُ مَنْ خَرَجَ مِنَ الْجَمَاعَةِ قِيدَ شِبْرٍ فَقَدْ خَلَعَ رِبْقَةَ الْإِسْلَامِ مِنْ عُنُقِهِ إِلَّا أَنْ يُرَاجِعَ وَمَنْ دَعَا بِدَعْوَى الْجَاهِلِيَّةِ فَهُوَ مِنْ جُثَى جَهَنَّمَ وَإِنْ صَامَ وَصَلَّى وَزَعَمَ أَنَّهُ مُسْلِمٌ ". رَوَاهُ أَحْمد وَالتِّرْمِذِيّ
Horis al-Ashʼariy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ shunday dedilar: «Albatta, Alloh Yahyo ibn Zakariyoga besh kalima (amal) bilan amal qilishni va Bani Isroilni ham ular bilan amal qilishga buyurishni amr etdi. Yahyo esa buni (yetkazishni) sal kechiktirgan edi. Iso dedi: ‹Albatta, Alloh seni besh kalima bilan amal qilishga va Bani Isroilni ular bilan amal qilishga buyurishga amr etdi. Yo sen ularga buyurasan, yo men buyuraman›. Yahyo dedi: ‹Agar sen mendan oldin (buyurib) qoʻysang, yer meni yutib yuborishidan yoki azoblanishimdan qoʻrqaman›. Soʻng (Yahyo) odamlarni Baytul-Maqdisga toʻpladi, masjid toʻldi, (odamlar) balandliklarga ham oʻtirishdi. U dedi: ‹Albatta, Alloh meni besh kalima bilan amal qilishga va sizlarni ham ular bilan amal qilishga buyurishimga amr etdi. Ularning birinchisi: Allohga ibodat qilinglar va Unga hech narsani sherik qilmanglar. Allohga shirk keltirgan kishining masali — bir kishining masaliga oʻxshaydi: u oʻzining sof molidan oltin yoki kumushga bir qul sotib oldi va: ‹Mana bu mening uyim, mana bu mening ishim. Ishla va (daromadni) menga topshir›, dedi. Qul esa ishlar, ammo (daromadni) xoʻjayinidan boshqaga topshirar edi. Sizlardan qaysingiz qulingiz shunday boʻlishiga rozi boʻlasiz? Albatta, Alloh sizlarni namozga buyurdi; namoz oʻqiganingizda (oʻngu soʻlga) burilmanglar, chunki Alloh banda namozda burilmas ekan, Oʻz yuzini bandasining yuziga qaratib turadi. Sizlarni roʻza tutishga buyuraman; uning masali — bir jamoa ichida yonida mushk solingan tugun bor kishining masaliga oʻxshaydi: ularning hammasi uning hididan zavqlanadi (yoki uning hidi ularga yoqadi). Roʻzadorning (ogʻzining) hidi Alloh huzurida mushk hididan yoqimliroqdir. Sizlarni sadaqaga buyuraman; uning masali — dushman asir olib, qoʻlini boʻyniga bogʻlab, boʻynini chopish uchun (jallodga) keltirgan kishining masaliga oʻxshaydi: u dedi: ‹Men oz boʻlsin, koʻp boʻlsin (toʻlab) oʻzimni sizdan qutqaraman›, va shunday qilib oʻzini ulardan fido qildi (qutqarib oldi). Sizlarni Allohni zikr qilishga buyuraman; uning masali — dushman izidan tez quvib chiqqan, toki mustahkam qalʼaga yetib, oʻzini ulardan asragan kishining masaliga oʻxshaydi. Banda ham oʻzini shaytondan faqat Allohni zikr qilish bilangina asraydi›», dedilar. Nabiy ﷺ (yana) dedilar: «Men sizlarni Alloh menga amr etgan besh narsaga buyuraman: (amirga) quloq solish, itoat qilish, jihod, hijrat va jamoatdir. Kim jamoatdan bir qarich (boʻlsa ham) ajralib chiqsa, Islom rishtasini boʻynidan yechib tashlabdi — toki qaytmaguncha. Kim johiliyat daʼvosi bilan daʼvat qilsa (chaqirsa), u jahannam choʻgʻlaridandir», dedilar. Bir kishi: «Ey Allohning Rasuli, agar u namoz oʻqib, roʻza tutsa ham-a?» dedi. U zot: «Agar namoz oʻqib, roʻza tutsa ham. Bas, sizlarni musulmonlar, moʻminlar, Allohning bandalari deb nomlagan Allohning daʼvati bilan (bir-biringizni) chaqiringlar», dedilar. Bu hadis hasan sahih gʻaribdir. Muhammad ibn Ismoil aytdi: Horis al-Ashʼariyning suhbati (sahobaligi) bor va uning bu hadisidan boshqa (hadisi) ham bor.