وَعَن مُعَاذٍ قَالَ: بَعَثَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى الْيَمَنِ فَلَمَّا سِرْتُ أَرْسَلَ فِي أَثَرِي فَرُدِدْتُ فَقَالَ: «أَتَدْرِي لِمَ بَعَثْتُ إِلَيْكَ؟ لَا تُصِيبَنَّ شَيْئًا بِغَيْرِ إِذْنِي فَإِنَّهُ غُلُولٌ وَمَنْ يَغْلُلْ يَأْتِ بِمَا غَلَّ يَوْمَ الْقِيَامَةِ لهَذَا دعوتك فَامْضِ لعملك» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ
Muoz ibn Jabal (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ meni Yamanga (vakil qilib) joʻnatdilar. Men yoʻlga chiqqanimda, ortimdan odam yuborib, qaytarib oldirdilar va: «Seni nima uchun chaqirib oldirganimni bilasanmi? Mening ruxsatimsiz hech narsa olmagin, chunki bu xiyonatdir. Kim xiyonat qilsa, qiyomat kunida xiyonat qilib olgan narsasi bilan keladi. Mana shuning uchun seni chaqirib oldirdim. Endi ishingga ravona boʻl», dedilar. Abu Iso aytdi: Muozning hadisi hasan gʻaribdir, biz uni faqat shu yoʻl — Abu Usomaning Dovud al-Avdiydan rivoyati orqaligina bilamiz.