وَعَن عبدِ اللَّهِ بنِ جعفرٍ قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا قَدِمَ مَنْ سَفَرٍ تُلُقِّيَ بِصِبْيَانِ أَهْلِ بَيْتِهِ وَإِنَّهُ قَدِمَ مَنْ سَفَرٍ فَسُبِقَ بِي إِلَيْهِ فَحَمَلَنِي بَيْنَ يَدَيْهِ ثُمَّ جِيءَ بِأَحَدِ ابْنَيْ فَاطِمَةَ فَأَرْدَفَهُ خَلْفَهُ قَالَ: فَأُدْخِلْنَا المدينةَ ثلاثةَ على دَابَّة. رَوَاهُ مُسلم
Abdulloh ibn Jaʼfar (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ safardan qaytsalar, u zotni ahli baytining bolalari qarshilab chiqar edi. (U) dedi: Bir kuni u zot safardan qaytdilar va meni u zotning oldilariga (boshqalardan) ilgari olib borishdi. Bas, u zot meni oldilariga mindirdilar. Soʻng Fotimaning ikki oʻgʻlidan biri olib kelindi, u zot uni orqalariga mindirdilar. (U) dedi: Shunday qilib, biz uchovlon bir ulovda Madinaga kirdik.