وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: كُنَّا يَوْمَ بَدْرٍ كُلَّ ثَلَاثَةٍ عَلَى بَعِيرٍ فَكَانَ أَبُو لُبَابَةَ وَعَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ زَمِيلَيْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: فَكَانَتْ إِذَا جَاءَتْ عُقْبَةُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَا: نَحْنُ نَمْشِي عَنْكَ قَالَ: «مَا أَنْتُمَا بِأَقْوَى مِنِّي وَمَا أَنَا بِأَغْنَى عَنِ الْأَجْرِ مِنْكُمَا» . رَوَاهُ فِي شرح السّنة
Abdulloh ibn Masʼud (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Badr kuni biz har uch kishiga bitta tuyadan edik. Abu Lubaba va Ali ibn Abu Tolib Rasulullohning ﷺ hamrohlari edi. (Rasulullohning ﷺ) piyoda yurish navbatlari kelganda, ular ikkovi: «Biz sizning oʻrningizga yuramiz», derdilar. U zot: «Siz ikkovingiz mendan kuchli emassiz, men ham ajr-savobdan sizlardan koʻra ehtiyojsiz emasman», dedilar. Sharh as-sunnada rivoyat qilingan.