وَعَن أبي رافعٍ قَالَ: بعثَني قُرَيْشٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُلْقِيَ فِي قَلْبِيَ الْإِسْلَامُ فَقُلْتُ: يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي وَاللَّهِ لَا أَرْجِعُ إِلَيْهِمْ أَبَدًا قَالَ: «إِنِّي لَا أَخِيسُ بِالْعَهْدِ وَلَا أَحْبِسُ الْبُرُدَ وَلَكِنِ ارْجِعْ فَإِنْ كَانَ فِي نَفْسِكَ الَّذِي فِي نَفْسِكَ الْآنَ فَارْجِعْ» . قَالَ: فَذَهَبْتُ ثُمَّ أَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم فَأسْلمت. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
Ahmad ibn Solih bizga Abdulloh ibn Vahb orqali rivoyat qildi, unga Amr xabar berdi, u Bukayr ibn al-Ashajdan, u al-Hasan ibn Ali ibn Abu Rofeʼdan rivoyat qildiki, Abu Rofeʼ (roziyallohu anhu) unga xabar berib aytdi: Quraysh meni Rasululloh ﷺ huzurlariga (elchi qilib) yubordi. Rasulullohni ﷺ koʻrganimda, qalbimga Islom solindi va: «Yo Rasululloh, Allohga qasamki, men ularning oldiga hech qachon qaytmayman», dedim. Shunda Rasululloh ﷺ: «Men ahd-paymonni buzmayman va elchilarni (qaytarib) ushlab qolmayman. Lekin (hozircha) qayt, agar koʻnglingda hozir borligi (Islom) yana boʻlsa, soʻng qaytib kel», dedilar. (Abu Rofeʼ) dedi: Shunday qilib men ketdim, soʻng Nabiy ﷺ huzurlariga kelib, Islomni qabul qildim. Bukayr aytdi: U (al-Hasan) menga Abu Rofeʼning qibtiy (misrlik) ekanini xabar berdi. Abu Dovud aytdi: Bu hukm oʻsha zamonda (joriy) edi, bugungi kunda esa bu (elchini ushlab qolmaslik shartsiz) toʻgʻri kelmaydi.