وَعَنِ الْقَاسِمِ مَوْلَى عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ بَعْضِ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: كنَّا نأكلُ الجَزورَ فِي الغزْوِ وَلَا نُقَسِّمُهُ حَتَّى إِذَا كُنَّا لَنَرْجِعُ إِلَى رِحَالِنَا وأخْرِجَتُنا مِنْهُ مَمْلُوءَة. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
Said ibn Mansur bizga aytib berdi: Abdulloh ibn Vahb bizga aytib berib: Amr ibn al-Horis menga xabar berishicha, Ibn Harshaf al-Azdiy unga Qosim — Abdurrahmonning ozod qilingan quli — orqali Nabiy ﷺ sahobalaridan birovidan rivoyat qildi. U aytdi: Biz gʻazotda tuyani (qismlarga ajratib) yer, lekin uni (rasman) taqsimlamasdik, hatto qoʻnalgʻalarimizga qaytib borganimizda xurjunlarimiz uning goʻshtidan toʻla boʻlardi.