وَعَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ قَالَ: قُلْتُ: يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا نَمَرُّ بِقَوْمٍ فَلَا هُمْ يُضَيِّفُونَا وَلَا هُمْ يُؤَدُّونَ مَا لنا عَلَيْهِم منَ الحقِّ وَلَا نَحْنُ نَأْخُذُ مِنْهُمْ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِنْ أَبَوْا إِلَّا أنْ تأخُذوا كُرهاً فَخُذُوا» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ
Uqba ibn Omir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u: «Men: ‹Ey Allohning Rasuli, biz baʼzi qavmlarning oldidan oʻtamiz, ular bizni mehmon ham qilmaydilar, biz ulardan haqdor boʻlgan narsani ham bermaydilar, biz ham ulardan olmaymiz›, dedim. Shunda Rasululloh ﷺ: ‹Agar ular (haqingizni berishdan) bosh tortib, faqat majburlab olishdan boshqa yoʻl qolmasa, oling›, dedilar», dedi. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasandir. Uni Lays ibn Saʼd ham Yazid ibn Abu Habibdan rivoyat qilgan. Bu hadisning maʼnosi shuki, ular gʻazotga chiqib, baʼzi qavmlarning oldidan oʻtardilar va pul evaziga sotib oladigan taom topa olmasdilar. Shunda Nabiy ﷺ: «Agar ular sotishdan bosh tortib, faqat majburlab olishdan boshqa yoʻl qolmasa, oling», dedilar. Baʼzi hadisda ana shunday izohlangan holda rivoyat qilingan. Umar ibn al-Xattob (roziyallohu anhu)dan ham shunga oʻxshashni buyurgani rivoyat qilingan.