وَعَنْ أَبِي أُمَامَةَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا رَفَعَ مَائِدَتَهُ قَالَ: «الْحَمْدُ لِلَّهِ حَمْدًا كَثِيرًا طَيِّبًا مُبَارَكًا فِيهِ غَيْرَ مَكْفِيٍّ وَلَا مُوَدَّعٍ وَلَا مُسْتَغْنًى عَنْهُ رَبُّنَا» . رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ
(Abu Umoma (roziyallohu anhu) rivoyat qildi)ki, Paygʻambar ﷺ oʻ z dasturxonini (moidani) koʻ targan paytlarida: «Alhamdu lillahi kasiran toyyiban muborakan fih, gʻ ayra makfiyyin va la muvaddaʼin va la mustagʻ nan anhu, Robbana» — (yaʼni:) «Allohga koʻ p, pok, (oʻ zida) barakali hamdlar boʻ lsin; (Uning neʼmati) kifoyasiz (kam) emas, tark etiladigan emas va undan beniyoz (mustagʻ niy) boʻ lib boʻ lmaydigan (neʼmatdir), ey Robbimiz» — der edilar.