وَعَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَرَجَ مِنَ الْخَلَاءِ فَقُدِّمَ إِلَيْهِ طَعَامٌ فَقَالُوا: أَلَا نَأْتِيكَ بِوَضُوءٍ؟ قَالَ: «إِنَّمَا أُمِرْتُ بِالْوُضُوءِ إِذَا قُمْتُ إِلَى الصَّلَاةِ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ وَأَبُو دَاوُد وَالنَّسَائِيّ وَرَوَاهُ ابْن مَاجَه عَن أبي هُرَيْرَة
Musaddad rivoyat qiladi. Bizga Ismoil, unga Ayyub Abdulloh ibn Abu Mulaykadan, u Abdulloh ibn Abbosdan rivoyat qildiki, Rasululloh ﷺ hojatxonadan chiqdilar va u zotga taom taqdim qilindi. Shunda ular (sahobalar): «Sizga taharat (suvini) keltiraylikmi?» dedilar. U zot: «Men faqat namozga turganimda taharat qilishga buyurilganman», dedilar.