عَن المغيرةِ بن شعبةَ قَالَ: ضِفْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ لَيْلَةٍ فَأَمَرَ بِجَنْبٍ فَشُوِيَ ثُمَّ أَخَذَ الشَّفْرَةَ فَجَعَلَ يَحُزُّ لِي بِهَا مِنْهُ فَجَاءَ بِلَالٌ يُؤْذِنُهُ بِالصَّلَاةِ فَأَلْقَى الشَّفْرَةَ فَقَالَ: «مَا لَهُ تَرِبَتْ يَدَاهُ؟» قَالَ: وَكَانَ شارِبُه وَفَاء فَقَالَ لي: «أُقْصُّه عَلَى سِوَاكٍ؟ أَوْ قُصَّهُ عَلَى سِوَاكٍ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ
Mugʻira ibn Shuʼba (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kecha Rasululloh ﷺ bilan mehmon boʻldim. U zot bir yon (goʻshtni) buyurdilar, u qovurildi. Soʻng pichoqni olib, undan menga (boʻlaklab) kesa boshladilar. Bilol namozga chorlab keldi. U zot pichoqni tashlab: «Unga nima boʻldi, qoʻllari tuproqqa belansin!» dedilar. Mening moʻylabim uzun edi, shunda menga: «Uni misvok ustiga qoʻyib qirqib beraymi?» yoki «Uni misvok ustiga qoʻyib qirq», dedilar. Termiziy rivoyat qilgan.