وَعَنْ جَابِرٌ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَخَلَ عَلَى رَجُلٍ مِنَ الْأَنْصَارِ وَمَعَهُ صَاحِبٌ لَهُ فَسَلَّمَ فَرَدَّ الرَّجُلُ وَهُوَ يُحَوِّلُ الْمَاءَ فِي حَائِطٍ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِنَّ كَانَ عِنْدَكَ مَاءٌ بَاتَ فِي شَنَّةٍ وَإِلَّا كَرَعْنَا؟» فَقَالَ: عِنْدِي مَاءٌ بَاتَ فِي شَنٍّ فَانْطَلَقَ إِلَى الْعَرِيشِ فَسَكَبَ فِي قَدَحٍ مَاءً ثُمَّ حَلَبَ عَلَيْهِ مِنْ دَاجِنٍ فَشَرِبَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ أَعَادَ فَشَرِبَ الرَّجُلُ الَّذِي جَاءَ مَعَهُ. رَوَاهُ البُخَارِيّ
(Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo) rivoyat qildi)ki, Paygʻambar ﷺ ansorlardan bir kishining oldiga kirdilar — yonlarida u zotning bir sherigi (bor) edi. Paygʻambar ﷺ va sherigi salom berdilar; u kishi (salomni) qaytardi va: «Ey Allohning Rasuli, otam-onam sizga fido boʻ lsin» dedi — u (vaqt) issiq bir payt edi, u (kishi) esa oʻ z bogʻ ida suvni burar edi. Paygʻambar ﷺ: «Agar yoningda bir mesh (teri xalta)da qoʻ ngan suv boʻ lsa (yaxshi); boʻ lmasa, biz ogʻ iz bilan ichamiz» dedilar — u kishi esa bogʻ ida suvni burar edi. U kishi: «Ey Allohning Rasuli, mening yonimda meshda qoʻ ngan suv bor» dedi va arishga (chaylaga) bordi, bir qadahga suv quydi, soʻng uning ustiga oʻ z xonaki (echkisi)dan (sut) sogʻ di; Paygʻambar ﷺ ichdilar, soʻng (qadahni) qaytarib (uzatdilar), (shunda) u zot bilan (birga) kelgan kishi (ham) ichdi.