عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي الْحَسَنِ قَالَ: كُنْتُ عِنْدَ ابْنِ عَبَّاسٍ إِذْ جَاءَهُ رَجُلٌ فَقَالَ: يَا ابْنَ عَبَّاسٍ إِنِّي رَجُلٌ إِنَّمَا مَعِيشَتِي مِنْ صَنْعَةِ يَدِي وَإِنِّي أَصْنَعُ هَذِهِ التَّصَاوِيرَ فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ: لَا أُحَدِّثُكَ إِلَّا مَا سَمِعْتُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَمِعْتُهُ يَقُولُ: «مَنْ صَوَّرَ صُورَةً فَإِنَّ اللَّهَ مُعَذِّبُهُ حَتَّى يَنْفُخَ فِيهِ الرُّوحَ وَلَيْسَ بِنَافِخٍ فِيهَا أَبَدًا» . فَرَبَا الرَّجُلُ رَبْوَةً شَدِيدَةً وَاصْفَرَّ وَجْهُهُ فَقَالَ: وَيْحَكَ إِنْ أَبَيْتَ إِلَّا أَنْ تَصْنَعَ فَعَلَيْكَ بِهَذَا الشَّجَرِ وَكُلِّ شَيْءٍ لَيْسَ فِيهِ روح. رَوَاهُ البُخَارِيّ
Said ibn Abulhasan (Ibn Abbosdan) rivoyat qiladi: Men Ibn Abbos bilan (oʻtirgan) ekanimda, bir kishi kelib: «Ey Abulabbos! Mening rizqim — qoʻl kasbimdan(dir) va men mana shu suratlarni yasayman», — dedi. Ibn Abbos: «Men senga faqat — oʻzim Allohning Rasuli ﷺ dan eshitgan narsani — aytaman. Men u zotning shunday deganini eshitdim: ‹Kim surat yasasa, Alloh uni — to unga jon kiritmaguncha — azoblaydi, holbuki u unga hech qachon jon kiritolmaydi›», — dedi. Buni eshitib, oʻsha kishi chuqur xoʻrsindi va yuzi oqardi. Ibn Abbos unga: «Senga afsus! Agar sen surat yasashni davom etmoqchi boʻlsang, men senga — daraxtlar va boshqa jonsiz narsalar suratini yasashni — tavsiya qilaman», — dedi.