وَعَنْ أَنَسٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: " يَا أَنَسُ إِنَّ النَّاسَ يمصِّرون أمصاراً فَإِن مِصْرًا مِنْهَا يُقَالُ لَهُ: الْبَصْرَةُ فَإِنْ أَنْتَ مَرَرْتَ بِهَا أَوْ دَخَلْتَهَا فَإِيَّاكَ وَسِبَاخَهَا وَكَلَأَهَا ونخيلها وَسُوقَهَا وَبَابَ أُمَرَائِهَا وَعَلَيْكَ بِضَوَاحِيهَا فَإِنَّهُ يَكُونُ بهَا خَسْفٌ وقذفٌ ورجْفٌ وقومٌ يبيتُونَ ويصبحون قردة وَخَنَازِير " رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
Abdulloh ibn as-Sabboh bizga aytib berdi: Abdulaziz ibn Abdussamad bizga aytib berdi: Muso al-Hannot bizga aytib berdi — uni zikr qilganini bilamanki — Muso ibn Anasdan, u Anas ibn Molikdan rivoyat qildiki, Rasululloh ﷺ unga dedilar: «Ey Anas, odamlar shaharlar quradilar, ularning biri Basra yoki Busayra deb ataladi. Agar sen undan oʻtsang yoki unga kirsang, uning shoʻrxoklaridan, oʻtloqlaridan, bozoridan va amirlari darvozasidan ehtiyot boʻl, uning chekkalariga (yaqin boʻl). Chunki unda yerga botish, (tosh) otilish va zilzila boʻladi va bir qavm boʻladiki, kechasi yotib, ertalab maymun va choʻchqa boʻlib turadilar».