وَعَنِ ابْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَ: لَقِيتُهُ وَقَدْ نَفَرَتْ عَيْنُهُ فَقُلْتُ: مَتَى فَعَلَتْ عَيْنُكَ مَا أَرَى؟ قَالَ: لَا أَدْرِي. قُلْتُ: لَا تَدْرِي وَهِيَ فِي رَأْسِكَ؟ قَالَ: إِنْ شَاءَ اللَّهُ خَلَقَهَا فِي عَصَاكَ. قَالَ: فَنَخَرَ كأشد نخير حمَار سَمِعت. رَوَاهُ مُسلم
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Men uni (Ibn Sayyodni) uchratdim, koʻzi shishib chiqqan edi. Men: ‹Koʻzing qachondan beri men koʻrayotgan bu holga tushdi?›, dedim. U: ‹Bilmayman›, dedi. Men: ‹Bilmaysanmi, holbuki u boshingda-ku?›, dedim. U: ‹Alloh xohlasa, uni hassangda yaratadi›, dedi. Soʻng u men eshitgan eng qattiq eshak hangrashiday hangradi. Buni Muslim rivoyat qilgan.