وَعَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «لَا يَذْهَبُ اللَّيْلُ وَالنَّهَارُ حَتَّى يُعْبَدَ اللَّاتُ وَالْعُزَّى» . فَقُلْتُ: يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنْ كُنْتُ لَأَظُنُّ حِينَ أَنْزَلَ اللَّهُ: (هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدَى وَدِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَلَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ) أَنَّ ذَلِكَ تَامًّا. قَالَ: «إِنَّهُ سَيَكُونُ مِنْ ذَلِكَ مَا شَاءَ اللَّهُ ثُمَّ يَبْعَثُ اللَّهُ رِيحًا طَيِّبَةً فَتُوُفِّيَ كُلُّ مَنْ كَانَ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالُ حَبَّةٍ مِنْ خَرْدَلٍ مِنْ إِيمَانٍ فَيَبْقَى مَنْ لَا خَيْرَ فِيهِ فَيَرْجِعُونَ إِلَى دِين آبَائِهِم» . رَوَاهُ مُسلم
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ ning: «Lot va Uzzoga ibodat qilinmaguncha kecha va kunduz (oʻtib) ketmaydi», — deyayotganlarini eshitdim. Shunda men: «Yo Rasululloh! Alloh: {U shunday zotki, mushriklar yoqtirmasalar-da, (oʻz dinini) barcha dinlardan ustun qilish uchun oʻz Paygʻambarini hidoyat va haq din bilan yuborgandir} (Tavba 33) oyatini nozil qilganda, men buni (gʻalaba) tugal (yakuniy) boʻladi deb oʻylardim», — dedim. U zot: «Albatta, Alloh xohlagunicha shundan (din ustunligidan) boʻladi. Soʻngra Alloh muborak (xushboʻy) shamol yuboradi va u qalbida bir xardal donasi ogʻirligicha iymoni bor har bir kishining jonini oladi. Shunda faqat oʻzida hech qanday yaxshilik boʻlmagan kishilar qoladi va ular ota-bobolarining diniga qaytadilar», — dedilar.