وَعَنْ عُتْبَةَ بْنِ غَزْوَانَ قَالَ: ذُكِرَ لَنَا أَنَّ الْحَجَرَ يُلْقَى مِنْ شَفَةِ جَهَنَّمَ فَيَهْوِي فِيهَا سَبْعِينَ خَرِيفًا لَا يُدْرِكُ لَهَا قَعْرًا وَاللَّهِ لَتُمْلَأَنَّ وَلَقَدْ ذُكِرَ لَنَا أَنَّ مَا بَيْنَ مِصْرَاعَيْنِ مِنْ مَصَارِيعِ الْجَنَّةِ مَسِيرَةُ أَرْبَعِينَ سَنَةً وَلَيَأْتِيَنَّ عَلَيْهَا يَوْمٌ وَهُوَ كَظِيظٌ مِنَ الزحام ". رَوَاهُ مُسلم
Utba ibn Gʻazvon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U bizga xutba qilib, Allohga hamd va sano aytdi, soʻng dedi: «Ammo baʼd, albatta, dunyo oʻzining tugashidan darak berdi va shoshib yuz oʻgirdi. Undan idishni qoqib ichguvchi egasiga qolgan tomchidek arzimas qoldigʻdan boshqa narsa qolmadi. Sizlar undan zavolsiz (abadiy) bir manzilga koʻchguvchisiz. Bas, qoʻlingizdagi eng yaxshi narsa bilan koʻchinglar. Chunki bizga aytildiki, jahannamning labidan bir tosh tashlansa, u yetmish yil unga tushib boradi-yu, tubiga yetmaydi. Allohga qasamki, u (jahannam) albatta toʻldiriladi. Buni hayron boʻlyapsizlarmi? Bizga aytildiki, jannat tabaqalaridan ikki tabaqasi orasi qirq yillik yoʻldir. Unga shunday kun keladiki, u (eshik) tirbandlikdan toʻla-toʻkis boʻladi. Men oʻzimni Rasululloh ﷺ bilan birga boʻlgan yetti kishining yettinchisi sifatida koʻrgan edim — bizning daraxt bargidan boshqa taomimiz yoʻq edi, hatto ogʻiz chetlarimiz yara boʻlib ketardi. Men bir ridoni topib olib, uni oʻzim bilan Saʼd ibn Molik oʻrtamizda boʻlib oldim — yarmini men, yarmini Saʼd belimizga (izor qilib) bogʻladik. Bugun bizdan har birimiz shaharlardan birining amiri boʻlib qoldik. Men oʻzimni katta deb bilib, Alloh nazdida kichik boʻlishimdan Allohdan panoh soʻrayman. Hech qachon bironta nubuvvat boʻlmaganki, oxir-oqibati podshohlikka aylanmagan boʻlsa. Sizlar ham bizdan keyingi amirlarni bilib, sinab koʻrasizlar», dedi.