وَعَنْ كَعْبٍ يَحْكِي عَنِ التَّوْرَاةِ قَالَ: نَجِدُ مَكْتُوبًا محمدٌ رسولُ الله عَبدِي الْمُخْتَار لَا فظٌّ وَلَا غَلِيظٍ وَلَا سَخَّابٍ فِي الْأَسْوَاقِ وَلَا يَجْزِي بِالسَّيِّئَةِ السَّيِّئَةَ وَلَكِنْ يَعْفُو وَيَغْفِرُ مَوْلِدُهُ بِمَكَّةَ وَهِجْرَتُهُ بِطِيبَةَ وَمُلْكُهُ بِالشَّامِ وَأُمَّتُهُ الْحَمَّادُونَ يَحْمَدُونَ اللَّهَ فِي السَّرَّاءِ وَالضَّرَّاءِ يَحْمَدُونَ اللَّهَ فِي كُلِّ مَنْزِلَةٍ وَيُكَبِّرُونَهُ عَلَى كُلِّ شَرَفٍ رُعَاةٌ لِلشَّمْسِ يُصَلُّونَ الصَّلَاةَ إِذَا جَاءَ وَقْتُهَا يتأزَّرون على أَنْصَافهمْ ويتوضؤون عَلَى أَطْرَافِهِمْ مُنَادِيهِمْ يُنَادِي فِي جَوِّ السَّمَاءِ صَفُّهُمْ فِي الْقِتَالِ وَصَفُّهُمْ فِي الصَّلَاةِ سَوَاءٌ لَهُمْ بِاللَّيْلِ دَوِيٌّ كَدَوِيِّ النَّحْلِ «. هَذَا لَفْظُ» الْمَصَابِيحِ " وَرَوَى الدَّارِمِيُّ مَعَ تَغْيِير يسير
Kaʼb al-Ahbor (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: U zot Tavrotdan naql qilib dedi: Biz Tavrotda shunday yozilganini topamiz: ‹Muhammad Allohning elchisi, Mening tanlab olgan bandam. U qoʻpol emas, dagʻal emas, bozorlarda baqiroq emas. Yomonlikka yomonlik bilan javob qaytarmaydi, balki afv etadi va kechiradi. Tugʻilgan joyi Makkada, hijrati Toybada (Madinada), hukmronligi Shomda boʻladi. Uning ummati koʻp hamd aytuvchilardir; ular xursandchilikda ham, musibatda ham Allohga hamd aytadilar. Har qanday holatda Allohga hamd aytadilar, har bir balandlikda Uni ulugʻlab takbir aytadilar. Quyoshni kuzatib turadilar, namoz vaqti kirganda namozni oʻqiydilar. Belbogʻlarini bellariga bogʻlaydilar, aʼzolarini yuvib tahorat oladilar. Ularning munodiysi osmon fazosida nido qiladi. Jangdagi safi ham, namozdagi safi ham barobardir. Kechasi ulardan asalari gʻujʻuridek gʻujʻur eshitiladi›. Bu «Masobih»ning lafzidir. Dorimiy esa ozgina oʻzgarish bilan rivoyat qilgan.
