وَعَنْهُ أَنَّ امْرَأَةً كَانَتْ فِي عَقْلِهَا شَيْءٌ فَقَالَت: يَا رَسُول الله إِنِّي لِي إِلَيْكَ حَاجَّةً فَقَالَ: «يَا أُمَّ فُلَانٍ انْظُرِي أَيَّ السِّكَكِ شِئْتِ حَتَّى أَقْضِيَ لَكِ حَاجَتَكِ» فَخَلَا مَعَهَا فِي بَعْضِ الطُّرُقِ حَتَّى فرغت من حَاجَتهَا. رَوَاهُ مُسلم
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: aqlida biroz nuqsoni boʻlgan bir ayol: «Yo Rasululloh! Sizdan menga bir hojat (bor)», dedi. Shunda u zot ﷺ: «Ey falonchining onasi, qaysi koʻchani xohlasang qarab tur, hojatingni bajaray», dedilar. Soʻng yoʻllardan birida u bilan (xilvatda) turdilar, toki u hojatini ado etib boʻlguncha.