وَعَن يعلى بن مرَّةَ الثَّقفي قَالَ ثَلَاثَةُ أَشْيَاءَ رَأَيْتُهَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَا نَحْنُ نَسِيرُ مَعَه إِذ مَرَرْنَا بِبَعِير يُسْنَى عَلَيْهِ فَلَمَّا رَآهُ الْبَعِيرُ جَرْجَرَ فَوَضَعَ جِرَانَهُ فَوَقَفَ عَلَيْهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَيْنَ صَاحِبُ هَذَا الْبَعِيرِ فَجَاءَهُ فَقَالَ بِعْنِيهِ فَقَالَ بَلْ نَهَبُهُ لَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَإِنَّهُ لِأَهْلِ بَيْتٍ مَا لَهُمْ مَعِيشَةٌ غَيْرُهُ قَالَ أَمَا إِذْ ذَكَرْتَ هَذَا مِنْ أَمْرِهِ فَإِنَّهُ شَكَا كَثْرَةَ الْعَمَلِ وَقِلَّةَ العلفِ فَأحْسنُوا إِلَيْهِ قَالَ ثمَّ سرنا فنزلنا مَنْزِلًا فَنَامَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَاءَتْ شَجَرَةٌ تَشُقُّ الْأَرْضَ حَتَّى غَشِيَتْهُ ثُمَّ رَجَعَتْ إِلَى مَكَانِهَا فَلَمَّا اسْتَيْقَظَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذُكِرَتْ لَهُ فَقَالَ هِيَ شجرةٌ استأذَنَتْ ربّها عز وَجل أَنْ تُسَلِّمَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَذِنَ لَهَا قَالَ ثُمَّ سِرْنَا فَمَرَرْنَا بِمَاءٍ فَأَتَتْهُ امْرَأَةٌ بِابْنٍ لَهَا بِهِ جِنَّةٌ فَأَخَذَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بمنخره فَقَالَ اخْرُج إِنِّي مُحَمَّد رَسُول الله قَالَ ثمَّ سرنا فَلَمَّا رَجعْنَا من سفرنا مَرَرْنَا بِذَلِكَ الْمَاءِ فَسَأَلَهَا عَنِ الصَّبِيِّ فَقَالَتْ وَالَّذِي بَعثك بِالْحَقِّ مَا رأَينا مِنْهُ رَيباً بعْدك. رَوَاهُ فِي شرح السّنة
Yaʼlo ibn Murra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺdan koʻrgan uch narsam bor. Biz u zot bilan yurib borardik, shu payt suv tortishda ishlatilayotgan bir tuyaning yonidan oʻtdik. Tuya u zotni koʻrgach, boʻkirib boʻynini yerga qoʻydi. Nabiy ﷺ uning oldida toʻxtab: «Bu tuyaning egasi qani?» dedilar. Egasi kelgach: «Buni menga sotgin», dedilar. U: «Yoʻq, uni sizga sotmayman, ey Allohning Rasuli, u shunday bir xonadonnikiki, ulardan boshqa tirikchilik vositasi yoʻq», dedi. U zot: «Uning ahvolidan shuni zikr qilar ekansan, bilginki, u menga ishning koʻpligidan va yemning ozligidan shikoyat qildi; unga yaxshi muomala qilinglar», dedilar. Soʻng yoʻlga tushdik va bir manzilga qoʻndik. Nabiy ﷺ uxladilar. Shu payt bir daraxt yerni yorib kelib u zotni oʻrab oldi, soʻng oʻz oʻrniga qaytdi. Rasululloh ﷺ uygʻonganlarida bu ularga aytildi. U zot: «U bir daraxt boʻlib, Rasululloh ﷺga salom berishga Robbi azza va jalladan izn soʻradi, U ham unga izn berdi», dedilar. Soʻng yoʻlga tushdik va bir suvning yonidan oʻtdik. Bir ayol jinni oʻgʻlini olib u zotning oldiga keldi. Nabiy ﷺ uning burnidan tutib: «Chiq! Men Muhammad, Allohning Rasuliman», dedilar. Soʻng yoʻlga tushdik. Safarimizdan qaytganimizda oʻsha suvning yonidan oʻtdik. U zot ayoldan bola haqida soʻradilar. U: «Seni haq bilan yuborgan Zotga qasamki, undan keyin biz undan hech qanday shubhali narsa koʻrmadik», dedi. Sharhus-sunnada rivoyat qilingan.
