عَن أَنس أَنَّ أُسَيْدَ بْنَ حُضَيْرٍ وَعَبَّادَ بْنَ بِشْرٍ تَحَدَّثَا عِنْدِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي حَاجَةٍ لَهُمَا حَتَّى ذَهَبَ مِنَ اللَّيْلِ سَاعَةٌ فِي لَيْلَةٍ شَدِيدَةِ الظُّلْمَةِ ثُمَّ خَرَجَا مِنْ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ينقلبان وبيد كل مِنْهُمَا عُصَيَّةٌ فَأَضَاءَتْ عصى أَحَدِهِمَا لَهُمَا حَتَّى مَشَيَا فِي ضَوْئِهَا حَتَّى إِذَا افْتَرَقَتْ بِهِمَا الطَّرِيقُ أَضَاءَتْ لِلْآخَرِ عَصَاهُ فَمَشَى كُلُّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا فِي ضَوْءِ عَصَاهُ حَتَّى بلغ أَهله رَوَاهُ البُخَارِيّ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Juda qorongʻu bir kechada Usayd ibn Huzayr va Abbod ibn Bishr Nabiy ﷺning huzurida oʻzlariga tegishli bir ish haqida, kechaning bir qismi oʻtguncha suhbatlashdilar. Soʻng Rasululloh ﷺ huzuridan chiqib ketdilar, har birining qoʻlida kichik bir tayoq bor edi. Ularning birining tayogʻi ularga yorugʻlik sochdi, ular uning yorugʻida yurdilar. Yoʻl ikkiga ajralganda, ikkinchisining tayogʻi unga yorugʻlik sochdi. Bas, har biri oʻz tayogʻining yorugʻida ahliga yetguncha yurdi. Buxoriy rivoyat qilgan.