وَعَنْهَا : قَالَتْ: رَجَعَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَات يومٍ من جنازةٍ مِنَ الْبَقِيعِ فَوَجَدَنِي وَأَنَا أَجِدُ صُدَاعًا وَأَنَا أَقُولُ: وَارَأْسَاهْ قَالَ: «بَلْ أَنَا يَا عَائِشَةُ وَارَأْسَاهْ» قَالَ: «وَمَا ضَرَّكِ لَوْ مِتِّ قَبْلِي فَغَسَّلْتُكِ وَكَفَّنْتُكِ وَصَلَّيْتُ عَلَيْكِ وَدَفَنْتُكِ؟» قُلْتُ: لَكَأَنِيِّ بِكَ وَاللَّهِ لَوْ فَعَلْتَ ذَلِكَ لَرَجَعْتَ إِلَى بَيْتِي فَعَرَّسْتَ فِيهِ بِبَعْضِ نِسَائِكَ فَتَبَسَّمَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ بُدِيءَ فِي وَجَعِهِ الَّذِي مَاتَ فِيهِ. رَوَاهُ الدَّارِمِيُّ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Bir kuni Rasululloh ﷺ Baqiʼdan bir janozadan qaytdilar va meni bosh ogʻrigʻidan azob chekib, «Voy boshim!» deb turgan holimda topdilar. U zot: «Yoʻq, balki men, ey Oisha, voy boshim!» dedilar. Soʻng: «Sen mendan oldin oʻlsang, men seni yuvib, kafanlab, ustingga janoza oʻqib, seni dafn qilsam, senga nima zarari bor?» dedilar. Men: «Allohga qasamki, menimcha, sen shunday qilsang, uyimga qaytib, unda ayollaringdan biri bilan (kelin koʻrgan kuyov kabi) tunni oʻtkazgan boʻlarding!» dedim. Shunda Rasululloh ﷺ tabassum qildilar. Soʻng u zot vafot etgan kasallik boshlandi. Dorimiy rivoyat qilgan.