وَعَنْ عُثْمَانَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَا مِنَ امْرِئٍ مُسْلِمٍ تَحْضُرُهُ صَلَاةٌ مَكْتُوبَةٌ فَيُحْسِنُ وُضُوءَهَا وَخُشُوعَهَا وَرُكُوعَهَا إِلَّا كَانَتْ كَفَّارَةً لِمَا قَبْلَهَا مِنَ الذُّنُوبِ مَا لَمْ يُؤْتِ كَبِيرَةً وَذَلِكَ الدَّهْرَ كُلَّهُ» . رَوَاهُ مُسلم
Usmon ibn Affon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U tahorat (suvi)ni soʻradi-da: «Men Rasululloh ﷺ ning shunday deyayotganlarini eshitdim: ‹Qaysi bir musulmon kishiga farz namoz hozir boʻlsa (vaqti kelsa)-da, u uning tahoratini, xushuʼ(huzur-xushuʼ)ini va rukuʼini goʻzal qilsa, albatta u oʻzidan oldingi gunohlarga kafforat boʻladi — toki u katta (gunoh) qilmagan boʻlsa —; va bu — butun zamonda (har doim) shunday›», dedi.