وَعَنْ رَجُلٍ مِنْ بَنِي سُلَيْمٍ قَالَ: عَدَّهُنَّ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي يَدِي أَوْ فِي يَدِهِ قَالَ: «التَّسْبِيحُ نِصْفُ الْمِيزَانِ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ يَمْلَؤُهُ وَالتَّكْبِيرُ يَمْلَأُ مَا بَيْنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ وَالصَّوْمُ نِصْفُ الصَّبْرِ وَالطُّهُورُ نِصْفُ الْإِيمَانِ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَقَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ
Banu Sulaymdan bir kishi (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ ularni mening qoʻlimda yoki oʻz qoʻllarida sanab koʻrsatdilar: ‹Tasbeh mezonning yarmidir, ‹alhamdu› uni toʻldiradi, takbir osmon bilan yer orasini toʻldiradi, roʻza sabrning yarmidir, tahorat esa iymonning yarmidir›», dedi. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasandir. Uni Shuʼba va Sufyon as-Savriy ham Abu Ishoqdan rivoyat qilganlar.