وَعَنْ أَنَسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَرَادَ الْحَاجَةَ لَمْ يَرْفَعْ ثَوْبَهُ حَتَّى يَدْنُوَ مِنَ الأَرْض. رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ وَأَبُو دَاوُد والدارمي
Anas (roziyallohu anhu) aytadi: Paygʻambar ﷺ hojat qilmoqchi boʻlganlarida, yerga yaqinlashmaguncha kiyimlarini koʻtarmas edilar.
Abu Iso aytdi: Bu hadisni Muhammad ibn Rabia al-Aʼmashdan, (u) Anasdan shunday rivoyat qilgan. Vakia va Abu Yahyo al-Himmoniy esa al-Aʼmashdan: «Ibn Umar: ‹Paygʻambar ﷺ hojat qilmoqchi boʻlganlarida yerga yaqinlashmaguncha kiyimlarini koʻtarmas edilar›, dedi», deb rivoyat qilishgan. Bu ikkala hadis ham mursaldir. Aytilishicha, al-Aʼmash na Anasdan, na Paygʻambar ﷺ ning boshqa biror sahobasidan (hadis) eshitmagan; (faqat) u Anas ibn Molikni koʻrib: «Uni namoz oʻqiyotganini koʻrdim», degan va undan namoz haqida bir hikoya zikr qilgan, xolos. Al-Aʼmashning ismi Sulaymon ibn Mihron Abu Muhammad al-Kohiliy boʻlib, u ularning ozodi (mavlosi)dir. Al-Aʼmash: «Otam hamil (nasabi notanish kishi) edi, uni Masruq meros qilib oldi», degan.