عَنْ أَبِي بَكْرَةَ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: أَنَّهُ رَخَّصَ لِلْمُسَافِرِ ثَلَاثَةَ أَيَّامٍ وَلَيَالِيَهُنَّ وَلِلْمُقِيمِ يَوْمًا وَلَيْلَةً إِذَا تَطَهَّرَ فَلَبِسَ خُفَّيْهِ أَنْ يَمْسَحَ عَلَيْهِمَا. رَوَاهُ الْأَثْرَمُ فِي سُنَنِهِ وَابْنُ خُزَيْمَةَ وَالدَّارَقُطْنِيّ وَقَالَ الْخَطَّابِيُّ: هُوَ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ هَكَذَا فِي الْمُنْتَقى
Abu Bakra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ musofirga uch kun va uch kecha, muqim kishiga bir kun va bir kecha, tahorat qilib maxsiylarini kiygan boʻlsa, ularning ustiga mash tortishga ruxsat berdilar. Asram uni ‹Sunan›ida, Ibn Xuzayma va Doraqutniy ham rivoyat qilishgan. Xattobiy ‹Muntaqo›da: ‹Uning isnodi sahihdir›, degan.