وَعَن أم سَلمَة: إِنَّ امْرَأَةً كَانَتْ تُهْرَاقُ الدَّمَ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاسْتَفْتَتْ لَهَا أم سَلمَة رَسُول الله صلى الله عَلَيْهِ وَسلم فَقَالَ: «لِتَنْظُرْ عَدَدَ اللَّيَالِي وَالْأَيَّامِ الَّتِي كَانَتْ تَحِيضُهُنَّ مِنَ الشَّهْرِ قَبْلَ أَنْ يُصِيبَهَا الَّذِي أَصَابَهَا فَلْتَتْرُكِ الصَّلَاةَ قَدْرَ ذَلِكَ مِنَ الشَّهْرِ فَإِذَا خلفت ذَلِك فلتغتسل ثمَّ لتستثفر بِثَوْب ثمَّ لتصل» . رَوَاهُ مَالك وَأَبُو دَاوُد والدارمي وروى النَّسَائِيّ مَعْنَاهُ
Ummu Salama (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ zamonida bir ayolga toʻxtovsiz qon kelar edi. Ummu Salama uning uchun Rasululloh ﷺdan hukm soʻradi. U zot: «U bu holat yuz berishidan avval har oyda hayz koʻradigan tunlar va kunlar sonini hisoblab qarasin, soʻng oyning oʻsha muddati qadar namozni tark etsin. Qachonki oʻsha muddat oʻtsa, gʻusl qilib, soʻng nimta bogʻlab, soʻng namoz oʻqisin», dedilar.