وَعَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي تَطَوُّعًا وَالْبَابُ عَلَيْهِ مُغْلَقٌ فَجِئْتُ فَاسْتَفْتَحْتُ فَمَشَى فَفَتَحَ لِي ثُمَّ رَجَعَ إِلَى مُصَلَّاهُ وَذَكَرْتُ أَنَّ الْبَابَ كَانَ فِي الْقِبْلَةِ. رَوَاهُ أَحْمَدُ وَأَبُو دَاوُد وَالتِّرْمِذِيّ وروى النَّسَائِيّ نَحوه
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ eshiklari yopiq holda nafl namoz oʻqiyotgan edilar. Men kelib, (eshikni ochishni) soʻradim. U zot yurib borib, menga (eshikni) ochdilar, soʻng namozgohlariga qaytdilar. (Oisha) eshik qibla tomonda edi, deb zikr qildi. Ahmad, Abu Dovud va Termiziy rivoyat qilgan; Nasoiy ham shunga oʻxshashini rivoyat qilgan.