وَعَن مرْثَد بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ: أَتَيْتُ عُقْبَةَ الْجُهَنِيَّ فَقُلْتُ: أَلَا أُعَجِّبُكَ مِنْ أَبِي تَمِيمٍ يَرْكَعُ رَكْعَتَيْنِ قَبْلَ صَلَاةِ الْمَغْرِبِ؟ فَقَالَ عُقْبَةُ: إِنَّا كُنَّا نَفْعَلُهُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ. قُلْتُ: فَمَا يَمْنَعُكَ الْآنَ؟ قَالَ: الشّغل. رَوَاهُ البُخَارِيّ
Marsad ibn Abdulloh al-Yazaniy (Uqba ibn Omirdan) rivoyat qiladi: Men Uqba ibn Omir al-Juhaniyning oldiga bordim va: «Abu Tamimning shom namozidan oldin ikki rakat oʻqishi hayron qoldirmaydimi?» — dedim. Uqba: «Biz Rasululloh ﷺ hayotlik paytlarida shunday qilar edik», — dedi. Men undan: «Hozir seni uni oʻqishdan nima toʻsadi?» — deb soʻradim. U: «Ish (band qildi)», — dedi.