وَعَن ربيعَة بن كَعْب الْأَسْلَمِيّ قَالَ: كُنْتُ أَبِيتُ عِنْدَ حُجْرَةِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكُنْتُ أَسْمَعُهُ إِذَا قَامَ من اللَّيْل يَقُول: «سُبْحَانَ رب الْعَالمين» الْهَوِي ثُمَّ يَقُولُ: «سُبْحَانَ اللَّهِ وَبِحَمْدِهِ» الْهَوِيِّ. رَوَاهُ النَّسَائِيُّ وَلِلتِّرْمِذِيِّ نَحْوُهُ وَقَالَ: هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيح
Rabia ibn Kaʼb al-Aslamiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Nabiy ﷺning hujralari yonida tunar edim va tunda namozga turganlarida: «Subhaanallohi Robbil-ʼaalamiyn (Olamlar Robbi boʻlmish Allohni poklab yod etaman)» deb uzoq vaqt aytganlarini, soʻng: «Subhaanallohi va bihamdih (Allohni hamdi bilan poklab yod etaman)» deb uzoq vaqt aytganlarini eshitardim.