وَعَن أم سَلمَة قَالَتْ: اسْتَيْقَظَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْلَةً فَزِعًا يَقُولُ: «سُبْحَانَ اللَّهِ مَاذَا أُنْزِلَ اللَّيْلَةَ مِنَ الْخَزَائِنِ؟ وَمَاذَا أُنْزِلَ مِنَ الْفِتَنِ؟ مَنْ يُوقِظُ صَوَاحِبَ الْحُجُرَاتِ» يُرِيدُ أَزْوَاجَهُ «لِكَيْ يُصَلِّينَ؟ رُبَّ كَاسِيَةٍ فِي الدُّنْيَا عَارِيَةٍ فِي الْآخِرَة» أخرجه البُخَارِيّ
(Ummu Salama — Paygʻambar ﷺning zavjasi (roziyallohu anho) — rivoyat qildiki, u aytdi:) Rasululloh ﷺ bir kechasi qoʻrqib (hayajonlanib) uygʻondilar-da: «Subhonalloh! Alloh qanaqa xazinalarni (rahmatlarni) nozil qildi va qanaqa fitnalarni nozil qildi! Hujralar sohibalarini — (U zot oʻz) zavjalarini nazarda tutdilar — kim uygʻotadi, toki ular namoz oʻqisalar?! Dunyoda (kiyim) kiygan (koʻp) ayol bor — (lekin) oxiratda yalongʻochdir», dedilar.