عَنْ أَبِي أُمَامَةَ قَالَ: سَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «مَنْ أَوَى إِلَى فِرَاشِهِ طَاهِرًا وَذَكَرَ اللَّهِ حَتَّى يُدْرِكَهُ النُّعَاسُ لَمْ يَتَقَلَّبْ سَاعَةً مِنَ اللَّيْلِ يَسْأَلُ اللَّهَ فِيهَا خَيْرًا مِنْ خَيْرِ الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ إِلَّا أَعْطَاهُ إِيَّاهُ» . ذَكَرَهُ النَّوَوِيُّ فِي كِتَابِ الْأَذْكَارِ بِرِوَايَةِ ابْنِ السّني
Abu Umoma (roziyallohu anhu) aytadi: Men Nabiy ﷺning vidolashuv haji yilidagi xutbalarida: «Ariyat (qarzga olingan narsa) qaytariladi, kafil (zomin) toʻlovchidir va qarz ado etiladi», deganlarini eshitdim. Abu Iso aytdi: Bu bobda Samura, Safvon ibn Umayya va Anasdan ham (rivoyat) bor. Abu Umomaning hadisi hasan hadisdir. Abu Umomadan Nabiy ﷺdan bu yoʻldan boshqa yoʻl bilan ham rivoyat qilingan.