وَعَن معَاذ بن أنس الْجُهَنِيِّ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ قَعَدَ فِي مُصَلَّاهُ حِينَ يَنْصَرِفُ مِنْ صَلَاةِ الصُّبْحِ حَتَّى يُسَبِّحَ رَكْعَتَيِ الضُّحَى لَا يَقُولُ إِلَّا خَيْرًا غُفِرَ لَهُ خَطَايَاهُ وَإِنْ كَانَتْ أَكْثَرَ مِنْ زَبَدِ الْبَحْرِ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
Muoz ibn Anas al-Juhaniy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ dedilar: «Kim bomdod namozini oʻqib boʻlgach, zuhoning ikki rakʼatini oʻqiguncha namozgohida oʻtirsa va yaxshilikdan boshqa narsa gapirmasa, gunohlari dengiz koʻpigidan koʻp boʻlsa-da, kechirilur».