عَنْ سَلْمَانَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَا يَغْتَسِلُ رَجُلٌ يَوْمَ الْجُمُعَةِ وَيَتَطَهَّرُ مَا اسْتَطَاعَ مِنْ طُهْرٍ وَيَدَّهِنُ مِنْ دُهْنِهِ أَوْ يَمَسُّ مِنْ طِيبِ بَيْتِهِ ثُمَّ يَخْرُجُ فَلَا يُفَرِّقُ بَيْنَ اثْنَيْنِ ثُمَّ يُصَلِّي مَا كُتِبَ لَهُ ثُمَّ يُنْصِتُ إِذَا تَكَلَّمَ الْإِمَامُ إِلَّا غُفِرَ لَهُ مَا بَيْنَهُ وَبَين الْجُمُعَة الْأُخْرَى» . رَوَاهُ البُخَارِيّ
Salmon al-Forsiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Kim juma kuni gusl qilib, qoʻlidan kelgancha tozalansa, soʻng (sochiga) yogʻ surtsa yoki uyidagi xushboʻy (atir)dan surtsa, soʻng (juma namoziga) borsa va (masjidda) birga oʻtirgan ikki kishini ajratmasa, soʻng oʻziga (Alloh) yozgan (miqdorda) namoz oʻqisa, soʻng imom xutba qilayotganida jim tursin — uning shu (juma) bilan oʻtgan juma orasidagi gunohlari kechiriladi», — dedilar.