وَعَنِ الْبَرَاءِ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ ذَبَحَ قَبْلَ الصَّلَاةِ فَإِنَّمَا يَذْبَحُ لِنَفْسِهِ وَمَنْ ذَبَحَ بَعْدَ الصَّلَاةِ فَقَدْ تَمَّ نُسُكُهُ وَأَصَابَ سُنَّةَ الْمُسلمين»
(al-Baroʼ ibn Ozib (roziyallohu anhu) aytdi:) Abu Burda deb ataladigan bir togʻ am (qurbonlikni) namozdan oldin soʻ ydi. Rasululloh ﷺ unga: «Sening qoʻ ying — (oddiy) goʻsht qoʻ yi(dir)» dedilar. U: «Ey Allohning Rasuli, mening yonimda echkilardan boqilgan (xonaki) bir jadaʼa bor» dedi. U zot: «Uni soʻ y; (lekin) u sendan boshqaga (boshqa hech kimga) yaramaydi» dedilar. Soʻng: «Kim namozdan oldin soʻ ysa, u faqat oʻ zi uchun soʻ ydi; kim namozdan keyin soʻ ysa, uning nusuki toʻ liq boʻ ldi va u musulmonlarning sunnatiga erishdi» dedilar.