وَعَنْ أَبِي مُوسَى قَالَ: خَسَفَتِ الشَّمْسُ فَقَامَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَزِعًا يَخْشَى أَنْ تَكُونَ السَّاعَةَ فَأَتَى الْمَسْجِدَ فَصَلَّى بِأَطْوَلِ قِيَامٍ وَرُكُوعٍ وَسُجُودٍ مَا رَأَيْتُهُ قَطُّ يَفْعَلُهُ وَقَالَ: «هَذِهِ الْآيَاتُ الَّتِي يُرْسِلُ اللَّهُ لَا تَكُونُ لِمَوْتِ أَحَدٍ وَلَا لِحَيَاتِهِ وَلَكِنْ يُخَوِّفُ اللَّهُ بِهَا عِبَادَهُ فَإِذَا رَأَيْتُمْ شَيْئًا مِنْ ذَلِكَ فَافْزَعُوا إِلَى ذِكْرِهِ وَدُعَائِهِ واستغفاره»
Abu Muso (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Quyosh tutildi va Paygʻambar ﷺ — (bu) Soat (Qiyomat) boʻlishidan qoʻrqib — turdilar. U zot masjidga bordilar va men u zotni koʻrgan eng uzun qiyom, rukuʼ va sajda bilan namoz oʻqidilar. Soʻng: «Alloh joʻnatadigan bu belgilar birortasining tirilishi yoki oʻlishi sababli boʻlmaydi; balki Alloh ular bilan oʻz bandalarini qoʻrqitadi. Bas, qachon bulardan biror narsani koʻrsangiz, Allohni yodga olishga, Unga duo qilishga va Undan magʻfirat soʻrashga shoshilinglar», — dedilar.