عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ زَيْدٍ قَالَ: خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالنَّاسِ إِلَى الْمُصَلَّى يَسْتَسْقِي فَصَلَّى بِهِمْ رَكْعَتَيْنِ جَهَرَ فِيهِمَا بِالْقِرَاءَةِ وَاسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ يَدْعُو وَرَفَعَ يَدَيْهِ وَحَوَّلَ رِدَاءَهُ حِينَ اسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ
Abdulaziz ibn Yahyo bizga Muhammad ibn Salamadan, u Muhammad ibn Ishoqdan, u az-Zuhriydan, u Urvadan, u Usoma ibn Zayddan rivoyat qildi: U (Usoma) aytdi: Rasululloh ﷺ Abdulloh ibn Ubayyni oʻzi vafot etgan kasalligida yoʻqlash uchun (uning huzuriga) chiqdilar. U zot uning huzuriga kirganlarida, unda oʻlim (alomatlarini) koʻrdilar va: «Men seni yahudiylarni sevishdan qaytarar edim», dedilar. U: «Asʼad ibn Zurora ham ularni yomon koʻrgan-ku, nima boʻpti?» dedi. U (Abdulloh) vafot etganida, oʻgʻli u zotning oldiga kelib: «Yo Rasululloh, Abdulloh ibn Ubayy vafot etdi, menga koʻylagingizni bering, men uni shunda kafanlay», dedi. Bas, Rasululloh ﷺ koʻylaklarini yechib, unga berdilar.