وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: أَنَّهُ ذَكَرَ الصَّلَاةَ يَوْمًا فَقَالَ: «مَنْ حَافَظَ عَلَيْهَا كَانَتْ لَهُ نُورًا وَبُرْهَانًا وَنَجَاةً يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَمن لم يحافظ عَلَيْهَا لم يكن لَهُ نور وَلَا برهَان وَلَا نجاة وَكَانَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ مَعَ قَارُونَ وَفِرْعَوْنَ وَهَامَانَ وَأُبَيِّ بْنِ خَلَفٍ» . رَوَاهُ أَحْمَدُ وَالدَّارِمِيُّ وَالْبَيْهَقِيُّ فِي شُعَبِ الْإِيمَانِ
Abdulloh ibn Amr ibn al-Os (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ shunday dedilar: «Kim juma kuni gʻusl qilsa, agar ayolining (atiri) boʻlsa, undan surtsa, yaxshi kiyimlaridan kiysa, soʻng odamlarning boʻyinlaridan oshib oʻtmasa va vaʼz (xutba) paytida behuda (gap) gapirmasa, bu ikki (juma) orasidagi (gunohlar)ga kafforot boʻladi. Kim behuda gapirsa va odamlarning boʻyinlaridan oshib oʻtsa, unga (juma emas) peshin (namozi)dek boʻladi».