عَن عبد اللَّهِ ابْنِ عَمْرٍو قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «وَقْتُ الظُّهْرِ إِذَا زَالَتِ الشَّمْسُ وَكَانَ ظِلُّ الرَّجُلِ كَطُولِهِ مَا لَمْ يَحْضُرِ الْعَصْرُ وَوَقْتُ الْعَصْرِ مَا لَمْ تَصْفَرَّ الشَّمْسُ وَوَقْتُ صَلَاةِ الْمَغْرِبِ مَا لَمْ يَغِبِ الشَّفَقُ وَوَقْتُ صَلَاةِ الْعِشَاءِ إِلَى نِصْفِ اللَّيْلِ الْأَوْسَطِ وَوَقْتُ صَلَاةِ الصُّبْحِ مِنْ طُلُوعِ الْفَجْرِ مَا لَمْ تَطْلُعِ الشَّمْسُ فَإِذَا طَلَعَتِ الشَّمْسُ فَأَمْسِكْ عَنِ الصَّلَاة فَإِنَّهَا تطلع بَين قَرْني شَيْطَان» . رَوَاهُ مُسلم
Abdulloh ibn Amr (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Peshinning vaqti quyosh ogʻib, kishining soyasi oʻz boʻyidek boʻlganidan, asr kirmagunigacha (boʻlgan paytdir); asrning vaqti quyosh sargʻaymaguniga qadar; shom namozining vaqti shafaq gʻoyib boʻlmaguniga qadar; xufton namozining vaqti tunning oʻrtasigacha; subh namozining vaqti tong otishidan quyosh chiqmaguniga qadardir. Quyosh chiqsa, namozdan toxta, chunki u shaytonning ikki shoxi orasidan chiqadi», — dedilar.