وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِذَا اشْتَدَّ الْحَرُّ فَأَبْرِدُوا بِالصَّلَاةِ» وفي رواية للبخاري عن أبي سعيد : " بالظهر فإن شدة الحر من فيح جهنم واشتكت النار إلى ربها فقالت : رب أكل بعضي بعضا فأذن لها بنفسين نفس في الشتاء ونفس في الصيف أشد ما تجدون من الحر وأشد ما تجدون من الزمهرير " . وفي رواية للبخاري : " فأشد ما تجدون من الحر فمن سمومها وأشد ما تجدون من البرد فمن زمهريرها "
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Juda issiq havoda peshinni salqinlaguncha kechiktiringlar; chunki issiqning qattiqligi doʻzax oʻtining qaynashidan(dir). Doʻzax Robbiga shikoyat qilib: ‹Ey Robbim, bir qismim ikkinchi qismimni yeb (vayron qilib) yubordi›, — dedi. Shunda Alloh unga ikki marta nafas olishga ruxsat berdi: biri qishda, biri yozda. Yozdagi nafas — siz eng qattiq issiqni sezadigan paytda, qishdagi nafas — siz eng qattiq sovuqni sezadigan paytda(dir)», — dedilar.