وَعَنْ أَبِي ذَرٍّ قَالَ: قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " كَيْفَ أَنْتَ إِذَا كَانَتْ عَلَيْكَ أُمَرَاءُ يُمِيتُونَ الصَّلَاةَ أَوْ قَالَ: يُؤَخِّرُونَ الصَّلَاةَ عَنْ وَقْتِهَا؟ قُلْتُ: فَمَا تَأْمُرُنِي؟ قَالَ: " صَلِّ الصَّلَاةَ لِوَقْتِهَا فَإِنْ أَدْرَكْتَهَا مَعَهُمْ فَصَلِّ فَإِنَّهَا لَك نَافِلَة. رَوَاهُ مُسلم
Abu Zar (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ menga: «Sen ustingda namozni vaqtidan kechiktiradigan yoki namozni vaqtidan (chiqarib) oʻldiradigan amirlar boʻlsa, qanday yoʻl tutasan?» dedilar. Men: «Menga nimani buyurasiz?» dedim. U zot: «Namozni oʻz vaqtida oʻqi. Agar uni ular bilan (jamoatda) topsang, (yana) oʻqi, zero u sen uchun nofila boʻladi», dedilar. Xalaf «vaqtidan» (degan soʻzni) zikr qilmadi.