وَعَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ قَالَ: قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِنَّهَا سَتَكُونُ عَلَيْكُمْ بَعْدِي أُمَرَاءُ يَشْغَلُهُمْ أَشْيَاءُ عَنِ الصَّلَاةِ لِوَقْتِهَا حَتَّى يَذْهَبَ وَقْتُهَا فَصَلُّوا الصَّلَاةَ لِوَقْتِهَا» . فَقَالَ رَجُلٌ: يَا رَسُولَ اللَّهِ أُصَلِّي مَعَهم؟ قَالَ: «نعم» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
Muhammad ibn Qudoma ibn Aʼyan bizga Jarirdan, u Mansurdan, u Hilol ibn Yisofdan, u Abul-Musannodan, u Uboda ibn Somitning singlisining oʻgʻlidan, u Uboda ibn Somit (roziyallohu anhu)dan hadis aytib berdi; shuningdek Muhammad ibn Sulaymon al-Anboriy bizga Vakiʼdan, u Sufyondan — maʼno bir xil — u Mansurdan, u Hilol ibn Yisofdan, u Abul-Musanno al-Himsiydan, u Uboda ibn Somitning ayolining oʻgʻli Abu Ubaydan, u Uboda ibn Somit (roziyallohu anhu)dan rivoyat qildi. U dedi: Rasululloh ﷺ: «Albatta, mendan keyin ustingizdan shunday amirlar boʻladiki, baʼzi narsalar ularni namozni oʻz vaqtida oʻqishdan mashgʻul qilib qoʻyadi, hatto uning vaqti oʻtib ketadi. Bas, siz namozni oʻz vaqtida oʻqinglar», dedilar. Bir kishi: «Yo Rasululloh, ular bilan (yana) oʻqiyveraymi?» deb soʻradi. U zot: «Ha, agar xohlasang», dedilar. Sufyon esa (shu kishining): «Agar uni ular bilan birga topsam, ular bilan oʻqiyveraymi?» degan deydi. U zot: «Ha, agar xohlasang», dedilar.