وَعَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ وَقَّاصٍ قَالَ: (إِنِّي لَعِنْدَ مُعَاوِيَةَ إِذْ أَذَّنَ مُؤَذِّنُهُ فَقَالَ مُعَاوِيَةُ كَمَا قَالَ مُؤَذِّنُهُ حَتَّى إِذَا قَالَ: حَيَّ عَلَى الصَّلَاةِ: قَالَ: لَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ فَلَمَّا قَالَ: حَيَّ عَلَى الْفَلَاحِ قَالَ: لَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ الْعَلِيِّ الْعَظِيمِ وَقَالَ بَعْدَ ذَلِكَ مَا قَالَ الْمُؤَذِّنُ ثُمَّ قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم قَالَ ذَلِك. رَوَاهُ أَحْمد
Muoviya ibn Abu Sufyon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Muazzin azon aytganida, u muazzin aytganidek aytar edi. «Hayya alas-salah» deganida esa, «Lo havla va lo quvvata illa billah» der edi. «Hayya alal-falah» deganida ham, «Lo havla va lo quvvata illa billah» der edi. Undan keyin muazzin aytganidek aytar edi. Soʻng: «Rasululloh ﷺni ana shunday deb aytayotganlarini eshitganman», dedi.